Bir ulke'ye en cok ne deger katar,ya da ulke olmanin en onemli

kosulu nedir? Zenginligi mi, ileri teknolojinin uygulanabilir olmasi

mi, ulasim, iletisim veya yuksek binalar mi? Elbette bu ve benzeri

ogeler bir ulkeye deger katar ama o ulkeye deger katan en onemli

unsur insandir. Ben japon insanindan olaganustu etkilendim. Gercekte

baska ulkelerde bazi japon arkadaslar edinmistim ama kendi

ulkelerinde bu insanlari tanimak kanaatimi netlestirdi. Cok az

ulkede bu kadar yardim sever, bu kadar saygili, modernlesmis ama

asla geleneklerini, adetlerini terketmemis, gelismis ama bozulmamis,

refah duzeyi artmis ama simarmamis yada sonradan gorme olmayan,

durust, caliskan bir toplum vardir.
   Bir yere gittiginizde hal hatir sorularak mutlaka guler yuzle

karsilanirsiniz, asla aldatilmaz, kandirilmaz, yalan duymazsiniz.

Bir baskasina bir sey verecekleri zaman mutlak iki elleriyle

uzatarak saygiyla egilerek ve mutlak elinize dogru uzatilir. Yuzde

her zaman bir saygi ve gulumseme vardir. Ses tonlari asla yukselmez

ve ancak duyulabilecek tonda konusurlar. Sizinle iliski kuran kisi

size asla sirtini donmez, geri geri cikar. Olaki bir metro

istasyonunda alfabe farkliligi nedeniyle bir haritaya odaklanin,

biri bozuk ingilizcesiyle de olsa yardima ihtiyaciniz olup

olmadigini sorar. Birine adres sordugunuzda sizi ya alir goturur

yada gideceginizden emin olana kadar her yardimi yapar. Inanilmaz

dostca davranis ve guven gorursunuz. Herkes birbirine asiri

saygilidir. Kavga,  gurultu hatta birbirlerine yuksek sesle dahi hic

konusmazlar. Bir kisiyle sohbetim aninda " insan yinede insandir,

hic mi asabiniz bozulmaz, birbirinize kizmaz, hatta hirsini digerinden cikarmaz? " diye sordugumda onayladi ve "elbette ama bir baskasina bagirmak

yerine bunun bizim sinavimiz oldugunu dusunur, en uc noktada

hirsimizi icimizde tutar, belki aglariz " yaniti aklimdan hic

cikmayacak. Bulundugum sure icinde uc buyuk kentte sadece dort kez klakson sesi

duydum ve bunlardan ikisi ayni aractan gelmisti. Hic trafik ihlaline

rastlamadim. Siradan taksilerin dahi tum soforleri mutlaka siyah

takim elbise, kravat ve ellerde mutlaka beyaz eldivenleriyle her

yolcuya inip kapiyi aciyor ve size degerli oldugunuzu ifade ediyor,

yapmacik asla yok, aldatmacada. Amerikan turu ve fast food

restoranlar cok az sayida ve genellikle bos, Mc Donalds dahi birkac

masa ve musteri ile idare ediyor. Ama kendi geleneksel

restaurantlari herzaman dolu. Sokakta birsey yemek yada icmek hic

hos karsilanmiyor. Turk'leri cok seviyorlar ve milli takimimizin

onlari takim olarak, mac sonrasi selamlamasini unutamiyorlar.
   Peki ya olumsuz yanlari ... elbette var...Kumar duskunu

olduklarini gordum. Dunya'ca unlu "pachenko" bir tur kumar

makinesi. Slot makinelerle pin-ball oyunu arasi para ile oynanan bir

oyun ve cilgin gibi oynuyorlar.
   Donus yolculugumuz da bir surpriz...Sevgili Atilla Kaptan'in

misafiri olarak kokpitte agirlandik. Hep yolculuklarimda o an

nelerin olup bittigini merak ettigim yerde bulunmak gercekten cok

ilgincti. Vedat ve Onur kaptanlar bizi ucak ve seyir icin 

bilgilendirdiler. Kabin amirimiz ve ekip gercekten cok iyi

agirladilar bizi. Kokpit maceramizi ve ogrendiklerimizi ileride

sirasi gelirse paylasiriz.
   Ucagimizda bildigim kadari ile sadece uc Turk vardi, yani bizden

baska bir ozel sirket yoneticisi. Kalanlarin neredeyse tamami

Japon'du. Esimle onlara ayni misafirperverligi gosterme konusunda

hemfikirdik. Artik onlar bize misafirlige geliyordu. Yol boyunca

Istanbul ve devam edenlere Ankara'da elimizden geldigince yardimci

olduk, bilgi verdik,turistik tavsiyelerimizi, gezilecek yoreleri

anlattik, Ulkemizi ovduk, Ankara terminal cikisinda aldatma

tesebbuslerine engel olduk.
   Etkilenmek bu yazinin her yerinde...Bir ulke'ye deger katan

insanidir... Sadece insan uygarlik katabilir bir ulkeye...Uygar bir

toplumda, uygarca bir yasamin lezzeti...Var oldugunuzu ve cok

degerli oldugunuzu anliyorsunuz...Cunku siz insansiniz ve buna

degersiniz...