Bır arkadasimdan gelen e-mailde “cocuklara gostermeyin! “  ikazi  ve hemen ardinda orta doguda vahsetin fotograflari. Kan ve vahsetin de otesine gecen fotograflar. Kafasi kopmus, vucudu odanin koselerine dagilmis vucutlar, yanik vucutlardan geriye  kalan cocuk iskeletleri.Insan olmaktan utandiran fotograflar Dunya’nin her yerinde. Insanin insana yaptigini, bu vahseti anlayabilmek olanaksiz.

   Utanmaz bir dunyanin gittikce arsizlasan insanlari arasindayiz. Cinayetler birbirini izlerken, bombalanmis binalarin yikintilarindan cikarilan cocuklarin parcalanmis kucucuk bedenleri slaytin icinden sanki bize bakiyor. Bizse...

   En iyisi  “yapacak bir sey yok ben ne yapabilirimki ? “ deyip  unutmaktir.  Hayati pespayelestirmis, yavan bir yozlasmayi herkese bulastirmis bir sistemin     cigirtkanlaridir bize bunu dedirtenler. Globalesmenin tanrilari uzuntuyu, huznu dahi paraya cevirmeyi iyi bilir. Bu goruntuler ya yayinlanmaz yada insanlik degil, rating adina yayinlanir. Eger yayinlanirsa amac duyarli insanlarin, bizlerin huznunu paraya dondurmektir. Onlarin cuzdanlari kalinlastikca biz cehalet biriktiriyoruz. Insani duyarliligimiz harekete gecmiyor, sadece onumuze konanla avunmaya avutulmaya duruyoruz.Cabucak doyan beyinlerimiz savas haberlerinden kurtulmak icin sabun kopugu dizilere kosuyor. Oysa bizi daha insan yapan hatirlamak ve biriktirmektir, ama sadece parayi degil. Bir onceki aklin ustune yenisini yuklemek, eklemektir. Unutturmak ise onlarin gorevi, cunku unuttukca mutlu olursunuz.

    Ama yinede ve caresiz insandadir kurtulusun umudu...Umut insanda...Umut bizde...